قهوه هایمان را سر می کشیم؛ من می روم، تو می روی. باز هم روزی دیگر...قهوه هایمان را سر می کشیم و می رویم. ما همچنان می رویم و...
بدجور به روزهایمان عادت کرده ایم!
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم آبان 1387ساعت 17:42 توسط پرنیان
|
| تبليغات | X |
